Het leek onmogelijk

De afgelopen week was een rollercoaster van emoties. Ik leek zwanger te zijn.

Het was onverwacht, ondanks dat we er al een jaar mee bezig zijn (vooral mentaal). Ik had eind november besloten om even te stoppen met mijn gewicht en dat zwanger worden.

En toen nam ik vorige week een zwangerschapstest. Heel vaag verscheen er een streepje. De ochtend nadien terug. Op de middag kocht ik er nog een. Die was negatief. ‘s Avonds kocht ik er nog. Allemaal positief. Vrijdagochtend deed ik de ClearBlue digital test, 1-2 weken en een plusje verschenen.

Het leek er echt op dat ik zwanger was. Ik maakte een afspraak bij de dokter voor maandagochtend. Ik liet bloed prikken. De dokter zei dat het nog wel vroeg was en dat het misschien niets was. Maar als de testen positief waren, dan was ik zwanger.

Gisterenavond kreeg ik de uitslag van het bloedonderzoek en bleek dat ik niet zwanger was. De dokter zei dat ik waarschijnlijk wel zwanger ben geweest. Er kwam nog van alles, maar het enige dat ik hoorde was dat ze 2 keer getest hebben en dat ik bloedverlies kon verwachten.

Bloedverlies dat ik gisteren zachtjes had gemerkt, maar wilde negeren. Bloedverlies dat ik vandaag niet kan negeren.

Ik heb gisterenavond non-stop gehuild. Teleurgesteld in mijn lichaam. Teleurgesteld want ik was heel graag zwanger geweest. Teleurgesteld dat ik vorige week die tests heb gedaan. Als ik die niet had gehad, had ik gedacht dat mijn menstruatie van zelf is gekomen. Dan was ik fier geweest op mijn lichaam.

Deze ochtend zag ik bovenstaand plaatje op instagram stories en het kwam op geen beter moment voorbij.  Want uiteindelijk, had ik toch wel schrik voor de zwangerschap met mijn lichaam. Ik wilde nog minsten 10 kilo afvallen. Om nog een beter lichaam te hebben voor een toekomstig kindje.

We zullen niet weten of het ‘vruchtje’ levensvatbaar was of dat mijn lichaam zei: “wij zijn er niet klaar voor”, maar ik ben wel blij dat ik positieve zwangerschaptesten heb gehad. Het gaf moed, dat ik wel zwanger kan worden en dat ik zeker niet mag opgeven. Want dat was 1 van mijn grootste angsten, dat ik niet zwanger kon worden.

Dus mijn doel voor 2019 is om nog eens 10 kilo aftevallen, als het zelfs kan 15 kilo en ondertussen gewoon genieten van het leven en niet bezig zijn met zwanger te worden.

We blijven dromen.
Deel het op:

0 reacties:

Een reactie posten