Het was maar voor even.

2 januari was het een positieve test.

7 januari een negatieve bloedtest.

De nacht van 9 op 10 januari zeer hevige krampen.

Het was maar voor even en toch heeft het een impact.

Want ik had nu zwanger kunnen zijn. Uitkijken naar het moment om het te delen met anderen. Uitkijken naar een leven met een kind.

En dan vraag je je af: waarom is het niet gelukt.

Is het mijn baarmoeder? Ben ik echt veels te zwaar? Komt het omdat ik zware emoties heb gehad rond Nieuwjaar? Komt het doordat ik met de scooter rijd en door schokken door een hoogteverschil van een paar centimeters?

En dan zijn er ook nog de vragen: gaat het nog wel lukken? Was dit puur geluk? Misschien word ik nooit zwanger. Misschien is dit wel een teken dat het nooit zal lukken en dat ik altijd miskramen zal krijgen.

Ik was zwanger. Al was het maar voor even.
Deel het op:

0 reacties:

Een reactie posten