10 dagen thuis

Afgelopen vrijdag mocht ik mijn out of office instellen. “Terug op dinsdag 07 mei.” Ik was best fier omdat ik hiervoor enkel 3 dagen verlof diende te nemen. Want de 2 maandagen ben ik sowieso vrij en woensdag was een feestdag.

Maar zodra het maandag werd, begon ik al moeite te hebben dat de week zo snel gedaan zal zijn. Dat het bijna tijd ging zijn dat ik terug moet gaan werken.

Elke ochtend dat ik op stond, dacht ik aan mijn werk. Dat ik niet wilde dat we alweer een dag dichter bij dinsdag 7 mei waren. Elke avond ging ik slapen, teleurgesteld dat er weer een dag voorbij was.

En zo is het zondagavond. Ik duik zo dadelijk mijn bedje in en morgen breekt de laatste vrije dag aan. Oke ik hoef dan maar 4 dagen te werken en het is weeral weekend, maar ik kijk er niet naar uit.

Ik ben heel blij met mijn vrije maandagen, maar ik ben altijd zo moe na een dagje werken. Niet vanwege mijn takenpakket. Maar wel vanwege het sociale aspect. Continu opletten wat je doet, zegt en afwachten of iemand met je onverwachts een gesprek aanknoopt. Er zijn teveel prikkels en die zijn overweldigend.

Dan kijk ik uit naar die momenten dat mijn beide collega’s er niet zijn. Zodat ik rustig naar een Spotify-afspeellijst kan luisteren terwijl ik mijn werk doe. Hierdoor kan ik mij afsluiten van de wereld en even niet teveel zorgen maken van wat er rondom mij gebeurd.

Ik kan nu al zeggen en bevestigen, maar full-time werken zal ik nooit meer doen.

Btw: ik heb wel de zaligste collega’s ooit ! ♥
Deel het op:

0 reacties:

Een reactie posten