Een switch?

Hoi, hallo, goededag.

In deze post schreef ik dat ik contact had opgenomen met mijn werk om 2 dagen te gaan werken. Ik kreeg een telefoontje terug dat het niet mogelijk was en ze vroegen of ik echt geen 4 dagen kon komen werken. Ergens snap ik wel dat ze die vraag stellen, maar ik gaf in het telefoongesprek duidelijk aan dat ik zoveel uren echt niet meer aankan vanwege de prikkels. Dus ik heb ook weer het gevoel van: Mijn gezondheid is niet belangrijk. Want terug 4 dagen werken, is mijn gezondheid opgeven voor hen.

Dus ik besloot om gewoon terug naar de dokter te gaan, maar schreef me ondertussen ook al bij VDAB als werkende maar op zoek naar een nieuwe uitdaging. Verder had ik ook een afspraak bij de adviserende geneesheer van het ziekenfonds. En dat heeft weer een nieuw idee voor mijn toekomst geleid. Met als resultaat: Ik weet het niet meer.


Tijdens het gesprek werden er vragen gesteld over het waarom ik thuis zat, of er een reden was van mijn gedachten en dergelijke. Ook werd er gevraagd wat het grootste probleem was van werken. Ik reageerde heel snel: Mensen. Toen vroeg de geneesheer wat ik zoal gedaan heb de afgelopen maanden. Ik vertelde hem dat ik vrijwel dagelijks game, met anderen praat online en dat dit echt van 's ochtends tot 's avonds laat is. Het was even muisstil. Ik dacht: Hier komt het, hij gaat zeggen dat ik verslaafd ben.
"Is het misschien niet een idee om iets in de informatica te gaan doen? Om te leren hoe de computer werkt? Het is ook de ideale job, want daar zoeken ze echt mensen met kennis en maakt het niet uit hoe sociaal je bent. Jij hebt de sleutel tot die zwarte doos, dus je mag zo vreemd zijn als je wil, jij bent heel waardevol." - de geneesheer
En toen kreeg ik een soort van hallelujah moment. Want in het 6de en 7de middelbaar heb ik getwijfeld over mijn verdere schoolcarrière: Logistiek of informatica. Ik wilde heel graag verder studeren in informatica, maar mijn leerkracht ICT raadde me dat af vanwege de wiskunde. Dus ben ik Logistiek gaan studeren.

Verder zei ik in 2015: Als ik ooit weg zou gaan bij dit huidige bedrijf, dan is het gedaan in de maritieme wereld. Ik ben als stagiaire begonnen bij dit bedrijf, ben dan gaan studeren in de logistiek en heb in het hele proces wel ergens gewerkt (manifest, douane, import, export, transshipment,...) en nu bij de claims in het bedrijf waar ik stage had gelopen. Het einde van een logistiek transport. En dus ook een mooi symbolisch einde van een carrière in de maritieme wereld. De cirkel is rond.

Ergens speelde de afgelopen jaren wel het idee van omscholing tot informaticus in mijn hoofd, maar ik was het eigenlijk helemaal vergeten. Tot de geneesheer het zei. Ik vertelde het hem achteraf en hij vond dat dit toch wel een teken was dat ik er echt voor moest gaan. Maar op mijn eigen tempo. Niet te gehaast en dus niet zomaar een beslissing maken. Wat een mens ♥

Dus hier zit ik, achter mijn pc, denkende: Ja ik wil dat allemaal heel graag, maar hoe. Morgen heb ik een afspraak met de arbeidsgeneesheer van mijn werk. Dat zou normaal gezien er voor moeten zorgen dat ik ontslagen word door mijn werk. Hierna ga ik waarschijnlijk jobcoaching ofzoiets volgen en hopelijk kunnen zij mij helpen bij een carriéreswitch/opleiding.

Het is allemaal spannend, de toekomst is compleet anders en ik weet niet goed wat ik er van moet verwachten. Voorlopig blijf ik voor mezelf kiezen en zien we wel wat er op ons pad komt.

Liefs,
Karen
Deel het op:

0 reacties:

Een reactie posten